Doom Unto The Evil DLC Review

Jonathan Maes
Written By Jonathan Maes

Teacher by day, geek by night. He holds an MSc degree in Communications and has been passionate about games since the NES was released.

Met Doom haalde Bethesda onlangs een ware klapper in huis met een fantastische single-player ervaring, maar ook voor de liefhebbers van online vuurgevechten weet de multiplayer zich zeker en vast te bekoren. Een Season Pass werd niet lang na de release aangekondigd en onlangs mocht het eerste DLC-pakketje van Doom het levenslicht zien: in deze korte review nemen we de ‘Unto The Evil’ DLC onder de loep.

Inleiding

ss_99e6c09628325a2f06b9bbb747ad445cf1865b54.1920x1080

Unto The Evil is een van de drie grote DLC-pakketten voor de Doom multiplayer en brengt een aantal verschillende nieuwigheden. Eerst en vooral zijn er drie nieuwe maps te ontdekken, wordt het wapenarsenaal uitgebreid met twee nieuwe exemplaren, een gloednieuwe demon en uiteraard een hele hoop nieuwe customization opties zoals skins en taunts. Hoewel de standaard customization-opties in Doom al erg behoorlijk waren voegt Unto The Evil toch een hoop nieuwe mogelijkheden toe om zelf een frisse outfit samen te stellen.

Nieuwe omgevingen

ss_b0a2a1fb79e669f69261d41722f5300f5ed21b03.1920x1080

Unto The Evil brengt drie gloednieuwe maps naar de multiplayer van Doom: Offering, Cataclysm en Ritual. Drie erg uiteenlopende maps – de variatie zou haast niet groter kunnen zijn. In de DLC krijg je te maken met een ruimtestation, een vrij winterse level die zeker en vast voor de nodige variëteit in het Doom-kleurenpalet zorgt en ten slotte ook nog een ouderwetse demonische map. Vooral Cataclysm ziet er ontzettend goed en speelt lekker weg, mede omdat de ontwikkelaars zowel menselijke als demonische omgevingselementen in deze map hebben gestoken.

ss_87e73dfc0182aa9610e9463e244f1db6e0d67e50.1920x1080

Het ontwerp van deze drie maps is uitstekend en het valt op dat er in vergelijking met de standaard multiplayer maps wat meer mogelijkheden zijn om bepaalde punten te bereiken – met andere woorden, veel mogelijkheden om de map zowel laag als hoog te ontdekken.

Nieuw speelgoed

ss_5b3b96877fbbc1f7e036eacffb82905dae7ab562.1920x1080

Unto The Evil brengt natuurlijk niet alleen nieuwe content in de vorm van speelbare maps, maar je kan je ‘Doomguy’ ook uitrusten met wat nieuw wapentuig. Het UAC EMG pistool maakt z’n intrede in de multiplayer: een redelijk deftig pistool met een hoge rate-of-fire en een prima alternatieve charge-attack. Leuk speelgoed voor even, maar verder niet ontzettend speciaal. Verder ontgrendelt Unto The Evil ook de Kinect Mine om je vijanden in de val te lokken. Of het past in de chaotische fast-paced multiplayer actie van Doom is een goede vraag – maar effectief is het in ieder geval wel.

ss_b2d4ce3937a7f31c2d758981d3f78191080c44ed.1920x1080

Het meest krachtige nieuwe speelgoed waar je als eigenaar van Unto The Evil mee aan de slag kan is ongetwijfeld de nieuwe demon, The Harvester. The Harvester is op het eerste gezicht wat minder sterk dan de overige demonen, maar z’n vreselijk doeltreffende aanvallen op lange afstand maken erg veel goed. Je kan vijanden aanvallen met bliksemschichten en als je een aantal vijanden kan neerhalen kan The Harvester zelfs een BFG-achtige stroomstoot uitdelen. Het spreekt voor zich dat The Harvester een speler is om mee rekening te houden.

Ten slotte moeten we ook even de manier waarop de DLC wordt vrijgegeven aanmoedigen. Unto The Evil biedt namelijk PartyPlay aan, waardoor je de nieuwe maps kan spelen zolang één persoon in je party over het DLC-pakket beschikt. Zo kan je met vrienden zonder DLC toch nog de nieuwe maps ontdekken en word je niet genadeloos uit een lobby gekicked.

Kortom, wie fan is van de multiplayer van Doom zal ongetwijfeld heel wat plezier beleven aan de nieuwe snufjes in Unto The Evil. De maps zijn uitstekend, de nieuwe demon is vernieuwend en krachtig – alleen zijn we over de twee nieuwe wapens niet ontzettend overtuigd. Niettemin is Unto The Evil een waardig stukje DLC en een mooie aanvulling op Doom.

Leave a Comment